فرزهای CNC را می توان به طور سیستماتیک بر اساس کاربرد مورد نظر، طراحی ساختاری و روش مورد استفاده برای ماشینکاری پشت دندان طبقه بندی کرد.
طبقه بندی بر اساس کاربرد، دسته های اصلی شامل فرزهای استوانه ای است که در ماشین های فرز افقی برای ماشینکاری سطوح صاف استفاده می شود. فرزهای صورت، که در ماشینهای فرز عمودی، انتهایی-یا زیر بشکهای برای ماشینکاری سطوح صاف استفاده میشوند. آسیاب های انتهایی که برای ماشینکاری شیارها و سطوح پلکانی استفاده می شود. سه-برش فرز جانبی که برای ماشینکاری شیارهای مختلف و سطوح پلکانی استفاده می شود. فرزهای زاویه ای که برای آسیاب شیارها در زوایای خاص استفاده می شود. و اره های برش، برای ماشینکاری شکاف های عمیق و برش قطعات کار استفاده می شود. علاوه بر این، برش های کلیدی، برش های دم کبوتر، برش های T{3}}و انواع مختلف فرز برش وجود دارد.
بر اساس ساختار طبقهبندی میشود، فرزها را میتوان به انواع-بدنه، لحیمشده-دندان، دندانهای درج شده- و قابل نمایهسازی تقسیم کرد. در نوع جامد-بدنه و دندانه های برش به صورت یک واحد انتگرال ساخته می شوند. در نوع دندان لحیم شده، دندان ها از کاربید سیمانی یا سایر مواد ابزار مقاوم در برابر سایش ساخته شده و روی بدنه برش لحیم می شوند. در نوع دندان درج شده، دندان ها به طور مکانیکی گیره شده و به بدنه کاتر محکم می شوند. و نوع قابل نمایه سازی در دسته ابزارهای نمایه سازی قرار می گیرد.
برشهای فرز بر اساس روشی که برای ماشینکاری پشت دندانهایشان استفاده میشود، به دو دسته-دندانبرشهای تسکینیافته و برشهای تسکین یافته{1} تقسیم میشوند. برشهای دندان تسکین یافته دارای یک زمین باریک روی سطح پهلو برای ایجاد یک زاویه فاصله هستند. آنها عمر ابزار طولانی تری را ارائه می دهند و پشت دندان آنها می تواند یکی از سه شکل مستقیم، منحنی یا چند ضلعی را داشته باشد. برشهای قالب-برشهای کناری آنها معمولاً از طریق یک فرآیند تسکین (یا آسیاب کردن)-برای پیروی از نمایه مارپیچ ارشمیدسی، ماشینکاری میشوند. هنگامی که ابزار کدر می شود، فقط صفحه چنگک نیاز به تراش مجدد دارد و در نتیجه مشخصات دندان اصلی حفظ می شود. این طرح معمولاً در ساخت فرز دنده ای و انواع دیگر فرزهای فرم استفاده می شود.
انواع متداول فرزها بهطور کلی به آسیابهای مسطح-نهایه، آسیابهای گلولهای- و فرزهای شکلی طبقهبندی میشوند. آسیابهای صاف-برای فرزکاری خشن برای حذف حجم زیادی از مواد استفاده میشوند، و همچنین میتوانند برای فرزکاری سطوح افقی کوچک یا خطوط استفاده شوند. آسیابهای گلولهای-برای فرزکاری نیمه-و پایانی سطوح منحنی استفاده میشوند، در حالی که نسخههای کوچکتر-قطر را میتوان برای صاف کردن-سطوح شیب دار یا ایجاد پخهای کوچک روی دیوارهای عمودی استفاده کرد. برشهای فرز شامل برشهای پخزن، برشهای شکاف T (همچنین به عنوان برش درام نیز شناخته میشوند)، برشهای چرخ دنده، برشهای شعاع داخلی و ابزارهای تخصصی مشابه. برش های فرز دارای لبه های برش در هر دو صورت محیطی و انتهایی خود هستند. آنها معمولاً با طراحی دندانهای درج شده- ساخته میشوند که از فولاد یا کاربید با سرعت بالا برای دندانهای کاتر استفاده میکنند. آسیاب های انتهایی دارای لبه های برشی در سطح استوانه ای و رویه انتهایی خود هستند که امکان عملیات برش همزمان یا مستقل را فراهم می کند. لبه های برش واقع در سطح استوانه ای به عنوان لبه های برش اولیه عمل می کنند. برش های فرز کلیدی مجهز به دو دندانه برش هستند و دارای لبه های برش در هر دو صورت استوانه ای و انتهایی خود هستند. در حین ماشینکاری، ابزار ابتدا به صورت محوری تغذیه می شود تا به عمق شکاف مورد نیاز برسد، سپس در امتداد جهت مسیر کلید حرکت می کند تا تمام طول آن را آسیاب کند. فرزهای رزوه ای، که به طور خاص برای تولید رزوه روی ماشین ابزارهای CNC طراحی شده اند، ماشینکاری مواد با سختی بالا را از طریق کنترل همزمان سه{18}محور امکان پذیر می سازند و در نتیجه خود را به عنوان دسته ای از ابزارهای برش پذیرفته شده و کاربردی معرفی می کنند. مواد متداول مورد استفاده برای فرزها عبارتند از فولاد با سرعت بالا و کاربید. دومی که با سختی بالا و استحکام برش برتر مشخص میشود، امکان افزایش سرعت دوک و نرخ تغذیه را فراهم میکند و به ویژه برای ماشینکاری{21}}برش{22}}موادی مانند فولاد ضد زنگ و آلیاژهای تیتانیوم مناسب است.





